نشر شعر پاریس تازه‌ترین کتاب شعر علی عبدالرضایی را منتشر کرد.

دومین شماره‌ی «منجنیق» منتشر شد.

نویسنده می‌اندیشد.
هیچ داستانی برای گفتن وجود ندارد.
و ملال آغاز می‌شود؛ و چون به تنهایی تحمل این ملال را ندارد از نو به داستان پناه می‌آورد.
من به سادگی می‌توانم ملالم را به شخصیت‌هایم انتقال دهم.
و جستجو را برای پیدا کردن شخصیت‌هایی که پذیرای ملال وی باشند آغازمی کند. اما دیری نمی‌گذرد که درمی یابد : اساسا شخیصت بدون ملال وجود ندارد.
پس از نو به این نتیجه می‌رسد.
هیچ داستانی برای گفتن وجود ندارد.

فاطمه رحیمی بالایی دانش‌جوی دکتری در رشته‌ی ادبیات نمایشی ست. شاعر است، یعنی قدر کلمه را می‌داند. از شاعر حرف زدن بیهوده است. پس خودمان را کنار می‌کشیم و جانبِ شعر را می‌گیریم. بیست و یک شعری که در پی می‌آید، معرّف اوست.

نشر شعر پاریس منتشر کرد:
آنتی کنفورمیسم | پرهام شهرجردی

آیا پساهفتاد از جنایت خویش آگاه است؟

گفت‌وگوی محمدحسین ابراهیمی با علی عبدالرضایی

شماره اول فصل‌نامه‌ی علمی-تخصصی «مطالعات جـنـسیـت» با موضوع پدیدارشناسی و هرمنوتیکِ جنـسـیـت به صورت الکترونیکی منتشر شد.

معطوف شدن به تجربیات شاعر، در عوض اینکه راه به هستی شناسی [شکست] شعر بگشاید، موقعیت‌های دیگری را آشکار می‌کند، اینکه ما از یک سو پذیرفته‌ایم که تجربه شاعر تکمیل شده و پایان یافته است و اکنون این تکمیل یافتگی است که به بیان در می‌آید، و از دیگر سو اینکه، می‌توان به قضاوت این تجربه نشست، با این حکم پیشینی که تجربه‌ی بیان شده مشخصاً هیچ محل ارجاعی به جز خود شاعر ندارد.

علی عبدالرضایی و ابول فروشان شاعرند. با زبا‌ن‌های خود و دیگری درگیرند. در تبعید، با شعر، با ادبیات زنده‌گی می‌کنند. در دبستان لندن خودشان را گاهی به این زبان و گاهی به هر زبان می‌نویسند. از تبعید آن طرف‌تر رفته‌اند. خودشان شعرشان را، شعرشان خودِ شعرشان را نماینده‌گی می‌کند. سالیان دراز است که لندن را صحنه‌ی جست و خیزِ شعر کرده‌اند. از پسِ تبعید برآمده‌اند تا پسا-تبعید را زنده کنند. شعر و آتش زیر خاکستر نمی‌ماند. رادیو مهاجر بریتانیا با این دو شاعر به گوش نشسته و صداهای این زبان و آن زبان‌شان را، صدای از تبعید گذشته‌شان را به گوش ما می‌رساند.