مرض مرگ | مارگوریت دوراس | فارسیی پرهام شهرجردی
مرداد ۱۲, ۱۳۹۰
یک دیدگاه
عنوان: مرض مرگ
پدیدآورنده: مارگوریت دوراس
فارسیی پرهام شهرجردی
چاپ اول: مردادماه ۱۳۹۰
مطالب مرتبط
- همایش موریس بلانشو | ۲۷ مارس ۲۰۱۲
- شماره اول فصلنامهی «مطالعات جـنـسیـت» منتشر شد
- انتشار «دفترهای موریس بلانشو»
- زمانِ شکستن، زمان شکستن، شکستِ زمان | موریس بلانشو و پرهام شهرجردی
- مدرسه جلقیها | قاسم کشکولی
- همایش ادمون ژابس | کتابخانهی ملّی فرانسه | ۱۱ می ۲۰۱۲
- فرشتههای کاغذی | شمارهی سوم | اردیبهشت ۱۳۹۱
- جامعهی نمایش | پرهام شهرجردی
- در نه سالهگیی مجلهی شعر
- لیبیدو در آنتی کنفورمیسم | پدرام مجیدی




مرض مرگ از مارگوریت دوراس توسط ِپرهام شهرجردی به فارسی برگردانده شده است. فکرهای دوراس با آشنائی و تبحّر مترجم، متن گیرنده ای را در برابر رقم زده است. حکایت همچنان که نوشته میشود، پایان می گیرد و عشق همچنان که شکل میگیرد، از شکل میافتد و طومارش درهم پیچیده می شود. این ناگزیری عشق است که آسان می نماید اوّل ولّی مشکلها دارد در پیآمد.
نویسنده با توسل به قابلیت اش در تجهیز ِکلمات، حالات و احوالات؛ ما را با وضعیت ناپایدار عشق در ورای موقعیّت زمانی-مکانی آشنا می کند. نویسنده با توسل به نشانه شناسی، بر آنست تا عشق را موجودیتی مُجرد و هویّت اش را امری ماورای سیستم تعقل تعریف کند. نویسنده می خواهد نشان دهد که هر تماس عاطفی و سکسی به صرف ارگانیسم رشد یابنده اش، در خلوت می بالد و می پوید. منتهی هر حکایت عاطفی/ سکسی دیری نمی پاید که شیرازه اش ازهم می گسلد امّا علیرغم خصلت ناپایدار زبان و مراوده، رمز و راز های نهفته در رابطه؛ در جهت معناپذیری؛ برای مدتها پس از سپری شدن رابطه؛ همچنان زنده باقی می مانند.